|
தமிழ்த்தொட்டில்
The WordPress.com stats helper monkeys prepared a 2011 annual report for this blog.
Here’s an excerpt:
A New York City subway train holds 1,200 people. This blog was viewed about 3,700 times in 2011. If it were a NYC subway train, it would take about 3 trips to carry that many people.
நீ கேட்பதற்காகவே வைத்த என் அலைப்பேசியின் ஒலி நாதத்தை உன்னைத் தவிர எல்லோரும் கேட்கிறார்கள்… நீ மட்டும் இன்னும் கேட்கவில்லை தவறாக என் எண்ணுக்கு அழைக்கும் நபர்கள் கூட சரியாக கேட்கும் என் அலை நாதத்தை நீ மட்டும் இன்னும் ஒரு முறைக் கூட கேட்காதது வருத்தம் தான்… என்றேனும் நீ என் அலைப்பேசி எண்ணுக்கு அழைக்கும் பொழுது இந்த ஒலி நாதத்தை நீ நிறைய முறைக் கேட்பாயெனில் நான் எடுக்க இயலாமல் இருக்கிறேன் என்று எண்ண வேண்டாம் உயிரோடு இருக்க முடியாமல் இருக்கிறேன் என்பதை எண்ணிக் கொள்ளடி என் அன்பு காதலியே… அந்த ஒலி நாதம் உனக்கு சொல்லும் என் உயிர் நாதம் நின்று விட்டதை அந்நொடி..
The stats helper monkeys at WordPress.com mulled over how this blog did in 2010, and here’s a high level summary of its overall blog health:
The Blog-Health-o-Meter™ reads Fresher than ever.
A Boeing 747-400 passenger jet can hold 416 passengers. This blog was viewed about 4,000 times in 2010. That’s about 10 full 747s.
In 2010, there were 11 new posts, growing the total archive of this blog to 56 posts. There were 14 pictures uploaded, taking up a total of 2mb. That’s about a picture per month.
The busiest day of the year was February 24th with 76 views. The most popular post that day was இயற்கை.
The top referring sites in 2010 were ta.wordpress.com, orkut.co.in, tamilveli.com, saram.vaarppu.com, and valaipookkal.com.
Some visitors came searching, mostly for முத்தம், ரோஜா, இயற்கை, கவிதை, and கவிதை எழுத.
These are the posts and pages that got the most views in 2010.
இயற்கை August 2007
ஒரு முத்தம் June 2007
4 comments
உன் ஞாபகம் April 2008
2 comments
உன் வரவு August 2007
2 comments
புது வீடு குடிபோகும் பொழுது March 2010
2 comments
கொஞ்ச நேரமே பார்க்க நேர்ந்தாலும்
அந்த அரிதான நொடிகளை
மனம் அழகாய் ரசிக்கப் பழகிவிட்டது
சந்திப்புகளில் மட்டுமே திருப்தியடைந்த
மனம் இப்பொழுதெல்லாம்
சந்திப்பில்லாத கணங்களிலும்
நட்பால் திருப்தியடைகிறது
பார்த்து பார்த்து பழகிய வயது
போய் ,பார்வைகளின்றியும்
நட்பின் பகிர்தலை உணர்த்தும்
உனதான என் நட்பில்…
கொஞ்சம் பக்குவம் தெரிந்தாலும்
அழும் குழந்தையாகவே என் மனம்
கேட்கிறது.
இப்பொழுதும்
திரும்பவும் சந்திக்கும் தருணங்களை…
இது நட்பின் குழந்தைதனமா?
இல்லை
குழந்தைத் தனம் தான் நட்பா?
